1 AUGUSTUS 2009 GAY PRIDE HUWELIJKEN MET JOB COHEN
Wat een dag! Een ervaring die niemand me meer afneemt. Echt geweldig!
En wat een geweldig relaxte man onze burgemeester. Super! Hij was heel druk met interviews en speeches toen ik in Slotervaart kwam maar hij kwam later zelf naar me toe. Zo tof. "Kom" zei die "nemen we die speeches even door". En daar zaten we samen op de boot, alles door te nemen. Info aan te vullen en uitleg geven. Ik heb ook gewoon eerlijk gezegd dat ik een beetje zenuwen had. "Niet vanwege de huwelijken", zei ik, "maar omdat ik met u mag samenwerken". En dan gelijk aan zo'n groot project! Nou geloof me, die zenuwen waren in 2 tellen weg.
Onderweg van Slotervaart naar het Centrum was het ontzettend leuk op de ambtenaren boot. Het dansje wat ze uitvoerden had ik in no-time ingestudeerd en al snel stond ik natuurlijk mee te swingen. Cohen zei tegen me "ik ben blij dat ik burgemeester ben, dan hoef ik dit allemaal niet te doen!" Ik zei nou dat is voor mij anders gelukkig, ik ga hier los en straks op de trouwboot weer in het gareel! En zo ging het dus ook.
We moesten om kwart voor 1 uiterlijk in het Westerdok zijn en het was al tien over half 1 toen we vanaf de kostverlorenvaart afkwamen. Ik ging naar Cohen en Gehrels toe en zei, we zijn echt aan de late kant. Waarop Cohen zei: "maak je niet druk hoor, ze beginnen toch niet zonder ons!"
En zo is het gewoon ook natuurlijk.
Toen we in het Westerdok kwamen stonden daar hordes pers op ons te wachten. Maar het was nog even een tour om van de boot af te komen. Wat was ik blij dat ik een broek had meegenomen! Snel trok ik die onder mijn jurkje aan zodat ik mijn jurkje kon opstropen en zo van de boot af kon stappen. Geholpen door Cohen, en stewards aan boord. En daarna weer op de kade klimmen en over de railing weer aan boord van de trouwboot. Het New Yorkse stel lag helemaal dubbel. Ik deed zo mijn broek uit op de kade! Toen kwamen we bij de trouwboot, ze zagen die railing, keken me aan en zeiden "I think you better get that trousers on again!" hihi.
Aan boord was alles ook heel relaxt. Ik had alles prima bij elkaar in mapjes. Wat ik moest doen was voor elke toespraak zorgen dat Cohen de juiste akte voor zich had, met de bijbehorende speech en dat op het ringenkussentje de juiste ringen zaten. De twee wethouders Gehrels en Ossel reikten om beurten de ringen aan. Zo was er ook een officieel moment aan boord naast het jawoord en hadden zij ook echt een taak.
Bij de bespreking van de speeches op de ambtenarenboot had Cohen al besloten dat we op de trouwboot geen papierwerk zouden doen. Veel te veel romslomp, dat doen we lekker in de trouwzalen zei hij. "Dat is toch veel leuker voor de paren en de familie!" vond hij en dat is natuurlijk ook zo. Ik was daar ontzettend blij mee, dat zou de ceremonies in de trouwzalen veel meer cachet geven!
Na het 5e huwelijk ging ik naar Cohen om de aktes weer te pakken en op te bergen. Ik kreeg onmiddelijk drie zoenen van hem en hij feliciteerde me dat alles zo goed verlopen was en dat voor hem alles zo was voorbereid. Hij zei "waar is je camera?" duwde die bij Ossel in zijn handen en ik kreeg zo mijn foto met de burgemeester.
De huwelijk verliepen ook echt vlekkeloos. Cohen deed het zo goed! En de paren waren zo blij! En de mensen langs de kade zo ongelooflijk enthousiast. Echt voor alle paren een droomhuwelijk. 560.000 gasten op de bruiloft! Dat heeft toch niemand. En dan ook nog door de burgemeester himself getrouwd worden. Die hebben echt de dag van hun leven gehad.
Hoewel de burgemeester tegen me zei "nou dat hoop ik niet hoor, je moet er toch niet aan denken dat je trouwdag de dag van je leven is, van je leven moet je veel meer maken!"
Eenmaal terug bij de Stopera gingen we de trouwzalen in, en dat verliep al even soepeltjes. Behalve dan dat ik vergat dat er 2 paren waren die muziek bij me ingeleverd hadden maar die hadden dat zelf dus ook totaal niet meer in de gaten, want die waren zo vol van alles dat ze de muziek niet eens misten.
In de trouwzaal leidde ik de ceremonie. Bij de eerste begon ik. Gasten welkom heten, ze hadden het jawoord gehoord dus ik hoefde het niet nog eens te laten horen. Ik liet samen met mijn favoriete bode John de aktes tekenen en ik sloot af met de woorden "I would like to show you something! I want to show you a happy just married couple!" en toen hield ik een spiegel in de vorm van een hart voor hun neus. Dat vonden ze zo geweldig. Cohen, Gehrels en Ossel inclusief. Wat ontzettend leuk!
Bij de 2e tekenaktie zei Cohen tegen me "ik begin!" Prima. Hij begon. "Ik heb jullie in de echt mogen verbinden, maar Andréa heeft al het werk gedaan. Daarom neemt zij het hier van me over" Dat vond ik echt zo tof van hem. En dat deed hij vervolgens bij alle tekenceremonies. Ik heb bij de overige nog wel een keer het jawoord gevraagd, want die hadden dat niet allemaal meegekregen. (De zalen zaten ook behoorlijk vol) En zo had iedereen toch het gevoel dat ze erbij geweest waren. Echt goed!
En ze hebben allemaal in de spiegel een stralend pas getrouwd stel gezien
Op het plein werd een geweldig gave bruidstaart aangesneden en een toost uitgebracht op de paren. Daarna kregen we van Cohen als organisatie een dankwoord, een speldje en een zoen.
Daarna dook ik de trouwzaal weer in. Me nog even voorbereiden voor het laatste huwelijk dat ik zelf zou sluiten. Tess & Hariatie. Wat zagen ze er prachtig uit en wat was het volle bak!! Het werd een geweldig leuke ceremonie. Zo zijn er 6 happy same-sex couples getrouwd op 1 augustus 2009. Bijzonder!
En ik was erbij!!
