BELEVENISSEN VAN EEN AMBTENAAR
Net op tijd
Een man en een hoogzwangere vrouw komen om 9 uur morgens mijn loketje binnen. “We komen een ongeboren kindje erkennen.” Ik had al zo’n vermoeden. Ze stonden allebei ingeschreven, niks geen bijzonderheden dus de erkenning was een appeltje eitje. Ik feliciteerde ze want het is toch voor de vader voornamelijk erg fijn om ook wettelijk gezien als vader aangemerkt te worden. Tussen neus en lippen door vroeg ik “wanneer ga je ongeveer bevallen?” Waarop het antwoord was “we hebben over een half uurtje een afspraak in het ziekenhuis, dan wordt het gehaald!” Net op tijd is ook op tijd.
