BELEVENISSEN VAN EEN AMBTENAAR
Een verslag van een dagje verkiezingen
3 maart.... gemeenteraadsverkiezingen en in Amsterdam ook stadsdeelraadsverkiezingen. Een dubbele verkiezing dus! Ik was er al een poosje mee bezig door de trainingen die ik in de stad gegeven aan de stembureauleden en -voorzitters. Vandaag was hun kans om te laten zien dat ze het begrepen hadden :)
Ik stapte om even na half 5 op mijn fietsje richting Stopera. Lekker rustig nog in de stad.
Op de afdeling trouwens ook nog. Er waren een paar collega's, de rest was onderweg. Ik begon met voorbereidingen voor de normale werkzaamheden die er zouden zijn die dag. De afdeling was gesloten met uitzondering van de spoedgevallen, dat was uiteraard wel mogelijk.
Ondertussen druppelden andere collega's binnen. Chauffeurs, sjouwers en wijkambtenaren. Er waren collega's van andere afdelingen om te helpen. Van de stadsreiniging, handhaving en vergunningen. Allemaal vroeg uit bed. Vanaf kwart over 6 kwamen de voorzitters het materiaal halen. De meesten kwamen zelf met een auto maar sommigen werden door de chauffeurs naar de locatie gebracht. Er zat ook een groep reserveleden en -voorzitters klaar om in te springen als op een stembureau iemand uit zou vallen. Er waren er heel wat, maar eer het 8 uur was, waren ze allemaal verdeeld over de stembureaus. En dat was heel veel. Om half 10 is altijd de 2e oproep mogelijk, en dan zouden we geen reserves meer hebben. Dus werd ineens bedacht dat ik nog een spoedtraining zou geven aan 2 collega's van me.
Tijdens deze spoedtraining kwam ons verkiezingsopperhoofd naar me toe "ik heb een nieuw maatje voor je". Het was Mohamed, een collega van de stadsreiniging. Ik zei "prima, maar ik noem je wel Mo hoor, ik ga niet de hele dag Mohamed zeggen." Hij vond het prima, maar had ook geen keus haha.
We gingen samen op pad. Hij had verwacht dat we met de auto zouden gaan, maar ik zei "ben je gek, we gaan op de fiets, dat is tien keer sneller!" Hij keek ietwat geschrokken maar zei "oké". Even later begreep ik waarom hij zo geschrokken keek. Hij woonde al 10 jaar in Amsterdam maar had nog nooit door de stad gefietst! Arme Mo! We regelden een fiets voor hem en gingen op pad. Hij kon gelukkig wel fietsen maar hij had echt een hele nieuwe ervaring erbij deze dag! Hij riep de hele tijd "Andréaaaaaa pas op!" en als hij een bruggetje op moest klimmen "Andréaaaaaa mijn beeeenennnnnn!" hahahahahaha.
We gingen naar de eerste locatie. Een gymzaal op de Lijnbaansgracht waar 3 bureaus gevestigd waren. Volle bak dus. Voor we naar binnen gingen, legde ik hem uit waar we op moesten letten. Onderweg op de fiets had ik dat ook kunnen doen natuurlijk, maar toen heb ik hem uitgehoord over zijn werk en zijn privéleven :lol:
Er zijn heel veel dingen waar je als wijkambtenaar op moet letten. Staan de stemhokjes goed opgesteld ten opzicht van de tafel van de stembureauleden, zijn ze allemaal aanwezig, staan de stembussen goed, is de tafel overzichtelijk, hebben de leden hun keycord met kaartjes omgehangen, hangt er een kandidaatslijst op een voor de kiezers goed toegankelijke plaats, zijn er brochures of posters van politieke partijen in het pand neergelegd of opgehangen. Al dat soort dingen. Ik legde Mo uit waarom we waarop moesten letten en hij pakte dingen gelijk op. Begreep het ook en stak gelijk zijn handen uit de mouwen. Heerlijk om mee samen te werken. Als we een stemlokaal binnen kwamen bekeek hij het eens, overlegde me mij en zette dan de stemhokjes zo neer dat ze t.o.v. de tafel van de stembureauleden goed opgesteld stonden. Bij 5 van de 9 bureaus moesten ze ook verplaatst worden. Dat was heel veel, normaal gesproken staan ze allemaal al goed.
Eén van de stembureaus was in een school. En direct naast het stemlokaal waren de kleuters hard aan het werk. Zij hadden hun eigen stemlokaal gebouwd en ook daar kon gestemd worden. Dat wilde ik natuurlijk wel even doen. Er waren 4 partijen waarop ik kon stemmen: de Mickey Mouse partij, de Voetbalpartij, de Dierenpartij en de Schoolpartij. Ik moest in het stemhokje met een rood potlood mijn keuze maken (en daarop hielden ze trouwens goed toezicht) en daarna ging hij in een speciaal gemaakte stembus. Hartstikke leuk!
 |
 |
 |
 |
 |
| alles staat klaar | het kleuter stemlokaal | ik mag ook stemmen | onder goed toezicht! | en hup in de stembus |
| (klik op de foto voor een groter exemplaar) | ||||
Na de eerste ronde gingen we terug naar de Stopera. Daar moesten we onze bevindingen vertellen en de opkomst op dat moment. Toen was het pauze, om half 2 moesten we terug zijn.
Ik had Samantha beloofd om langs te komen. Die was voorzitter in een stembureau op de Oudezijds Achterburgwal, direct naast één van de ramen van een prostitué. Volgens mij had die dame een goeie dag door al die stembureaubezoekers hahaha. Ze had in ieder geval genoeg te zien :lol:
Ze zat in een pand van het Leger de heils, een prima locatie en er was dus genoeg te beleven. Leuk!
Ik ging op tijd terug naar de Stopera zodat ik alvast wat voorbereidingen kon doen voor de middagronde. Die begon om half 2 weer. Maar eerst weer een korte briefing. Waar we extra aandacht aan moesten besteden.
We wisselden eerst de fiets voor Mo van een heren in een damesmodel. Daar kon hij veel beter mee fietsen en ik beloofde hem niet zo hard meer te fietsen. Hihi, daar had ik natuuurlijk helemaal geen erg in gehad, ik fietste gewoon. Dus deden we rustig aan en gingen zo alle bureaus weer af.
We moesten nu ook een beoordeling doen. Over de bezetting, over hoe alles eruit zag en we beantwoorden alle vragen die er nog waren. We hadden verschillende bureaus in de Jordaan dus echt een leuk rondje op de fiets. Mo zei dat het gewoon een avontuur was om zo door de stad te gaan. Hij vond het echt leuk. Belde zelfs zijn vrouw om te vertellen dat hij aan het fietsen was. Die stelde gelijk voor om een fiets te gaan kopen voor hem :lol: die dacht natuurlijk "daar moet ik gebruik van maken!" We waren mooi op tijd weer terug op de Stopera. Als één van de eersten, omdat ik al een hoop voorwerk gedaan had en zodoende op de locaties zelf niet meer alles moest invullen. Dat scheelt. Onderweg stopten we nog bij de Duif, zo kon Mo even rusten èn een mooie kerk zien.
Na deze ronde hadden we wel even pauze. Ik ging met een andere collega naar het Centraal Station waar een oudcollega in een stembureau zat. Daar hebben ze heerlijke saté, dus die hadden we onszelf beloofd. Het was hartstikke gezellig en we kregen inderdaad overheerlijke saté maar toen we die eenmaal achter ons kiezen hadden ging alweer de telefoon. Een callamiteit in een stembureau aan het Frederiksplein, of we daar even heen wilden gaan. Dus hup daar gingen we weer.
Eenmaal terug op de Stopera maakten we ons klaar voor het grote werk: het inleveren van alle stemmen. Maar het was ons niet gegunt om te rusten. Toen om 9 uur de stembussen dicht gingen moest er geteld worden. Er waren heel veel tellers in de stad ingezet, maar toch waren er te weinig. Op de Stopera zelf waren geen tellers. Dus werden Jorina en ik gevraagd om te helpen. We moesten alleen de formulieren uitvouwen, het sorteren zouden de stembureauleden daarna zelf doen. Er waren 2 bureaus dus toen de ene bus leeg was en de formulieren uitgevouwen, hielpen we het andere bureau ook nog een handje.
Daarna snel weer naar de afdeling waar daar begonnen ondertussen de telefoon te rinkelen. Alle voorzitters moesten de voorlopige telling doorbellen dus assisteerden we het telefoonteam. En daarna als een speer richting trouwzalen waar alle spullen ingeleverd zouden worden. We hadden 92 stembureaus, dus het zou druk worden. Dat werd het ook! En spannend! Bij het doorbellen van de voorlopige uitslagen werden de politieke partijen direct op de hoogte gehouden. We hadden een collega van de afdeling automatisering bij ons zitten die ervoor zorgde dat er boven op de schermen prachtige staafdiagrammen verschenen elke keer als we weer een update hadden. Boven was de stadsdeelraad verzameld en in de Boekmanzaal de gemeenteraad. Een hele drukte dus in de Stopera. En dan in Danzig een debat wat op tv te volgen was. Alle hotemetoten waren present
Het was half 2 toen de laatste voorzitter en plaatsvervangend voorzitter de trouwzalen verlieten. Pfffff. Maar ondertussen werden ook alle procesverbalen gecontroleerd, een enorme klus allemaal! Uiteindelijk stapte ik snachts om 3 uur weer op mijn fietsje naar huis.
Mo was savonds weer als chauffeur ingezet en bij het stembureau waar hij de spullenmoest halen, moest hij ook helpen tellen. Weer een nieuwe ervaring dus. Toen hij terug op de Stopera kwam zocht hij me gelijk weer op. Hij had echt een geweldige dag gehad. Zoveel nieuwe ervaringen en een heel nieuw avontuur. Hartstikke leuk, hij was zo enthousiast! Een geslaagde dag dus, ook voor mij. Ik had ook een super leuke dag gehad. Een lange dag, maar ik had hem niet willen missen. Toen ik in bed stapte liep mijn wekker af. Die stond nog ingesteld van toen mijn werkdag begon. Klokje rond gewerkt dus. Sjonge...ik was doodmoe. Ik sliep dan ook al voordat mijn hoofd mijn kussen raakte.
